Lintopdrachten overslaan
Verdergaan naar hoofdinhoud
DUIDING

Vogelvlucht-perspectief
Uit het vogelvlucht-perspectief blijkt dat medewerkers binnen de politie een vastomlijnd beeld hebben van de situatie en handelwijze in het probleembuurtje. Dit leidt tot reactief optreden bij incidenten en preventieve aanwezigheid bij evenementen en feestdagen. Er is een breed gedragen beeld van probleembewoners waar slechts zero tolerance op van toepassing is. De wijkagent kent de nuances en de andere kant van het verhaal, maar krijgt dit maar moeilijk over het voetlicht.

Deze aanpak is illustratief voor de wijze waarop community policing in het basisteam is ingebed. De aard van de organisatie reduceert de casus tot een hotspot waarover communicatie en kennisuitwisseling verloopt via informatietools en bevragingssystemen. Van vakinhoudelijke discussie over de context van het probleem is weinig sprake.

Top Down-perspectief
Uit het top down-perspectief blijkt dat de situatie minder eendimensionaal is dan ze lijkt. Er zijn meerdere partijen met specifieke belangen die een rol spelen. Binnen de vier speelvelden zijn het toewijzingsbeleid van de corporatie, het onderhoud aan de woningen en de gemeentepolitiek van grote invloed zijn op de actieradius van de wijkagent en de aanpak van de casus.

De top down analyse toont de complexiteit van het vraagstuk. Het op het oog tamme vraagstuk (‘voortdurende overlast in probleembuurt’) blijkt in werkelijkheid een taai vraagstuk dat moeilijk af te bakenen is en waar meerdere oplossingen voor mogelijk zijn. Het voeren van een zero tolerance beleid en het plaatsen van camera’s is in ieder geval niet afdoende.

Frontlijn-perspectief
In het frontlijn-perspectief vindt vervolgens de daadwerkelijke confrontatie met de casus plaats. De wijkagent vertelt ter plaatse over recente gebeurtenissen, praat met de bewoners en trekt op met frontlijnwerkers van andere organisaties. De bevrager duidt de situatie op basis van de verhalen van de wijkagent en benoemt de invloed van de politieke realiteit van het moment. Het beïnvloeden van de inhoud van de geplande bijeenkomst is vervolgens een gezamenlijke actie.

In de frontlijn komt het vakmanschap van de wijkagent​ bij uitstek tot wasdom. Zijn kennis manifesteert zich als hij handelt ten opzichte van de actoren rondom de casus. Hij ziet alles, maar overziet de casus niet altijd. De aanwezigheid van een bevrager maakt dat alle relevante kennis wordt verzilverd tot een aantal handelingsalternatieven voor de geijkte manier van optreden. 
​​
Aanleiding en overview

Het credo ‘De Wijkagent Centraal’ is vastgelegd in de nieuwe politiewet als centraal uitgangspunt van de nationale politie. In de praktijk blijkt de positionering van de wijkagent echter uiterst taaie materie. Dit actieonderzoek geeft inzicht in de weerbarstige werkpraktijk van de wijkagent en biedt inzichten die nodig zijn om het uitgangspunt een concrete invulling te geven.
 
​Essays

Gedurende de looptijd van het actieonderzoek schreef auteur Teun Meurs een aantal artikelen in Het Tijdschrift voor Politie. Deze zijn hieronder te vinden.

Tussen ratio en fingerspitzengefühl

Het geheim van Jan Smit

Makers

De website ‘De Wijkagent Centraal’ is gemaakt door de onderzoekers Teun Meurs en Bert Jan Kreulen samen met vormgever Martijn Rijven van Bolt Graphics.

Teun Meurs

Bert Jan Kreulen

Martijn Rijven

​Nieuws

In de september-editie van het digitale magazine KENNISM@G van de Politieacademie verschenen twee artikelen over 'De Wijkagent Centraal'.

Lees hier en hier over een mooie koppeling tussen onderzoek, onderwijs en praktijk.